Home Leczenie zachowawcze
Leczenie zachowawcze
LECZENIE ZACHOWAWCZE

 

 Leczenie kolek u koni w zależności od przyczyny i nasilenia objawów obejmuje podanie leków przeciwbólowych i rozkurczowych, dożylne nawodnienie, sondowanie z upuszczaniem nagromadzonego płynu lub podawaniem parafiny i wody w celu rozluźnienia treści i ułatwienia jej przesuwania, dietę i wymuszony ruch stępem, a także podawanie innych leków i środków w zależności od potrzeb konkretnego przypadku.

Nawet po ustąpieniu objawów głodówka powinna trwać  kilka dni, podaje się wtedy jedynie niewielkie ilości, dobrej jakości moczonego siana. W przypadku niewielkiego stopnia bólów dopuszczalne jest lonżowanie stępem, bądź prowadzenie na lince, ponieważ ruch sprzyja powrotowi prawidłowej perystaltyki jelit. Absolutne zabronione jest natomiast kłusowanie konia – przepełnione jelita zachowują się jak balast i w trakcie intensywnych i krótkich ruchów ciała góra-dół mogą ulec przemieszczeniu bądź skręceniu znacznie pogarszając sytuację. Analogiczne kontrowersje dotyczą pozwolenia na tarzanie się koni. Jest to dozwolone jedynie w przypadku przesznurowania okrężnicy przez więzadło śledzionowo-nerkowe, i to wyłącznie w klinice, gdzie w razie niepowodzenia natychmiast można przeprowadzić zabieg operacyjny. W innych przypadkach grozi to znacznym pogorszeniem stanu konia, nie tylko poprzez niekorzystny wpływ na przemieszczone partie jelit, ale także na możliwość niebezpiecznych urazów.

Lekarz weterynarii w pierwszej kolejności przystępuje do wstępnego badania nasilenia zaburzeń związanych z kolką: badania tętna, oddechów i innych parametrów krążeniowo-oddechowych, podaje leki przeciwbólowe i rozkurczowe – w celu przyniesienia ulgi, ale też ułatwienia dalszej części badania, mającego decydujące znacznie w stawianiu rozpoznania.

W celu odpowiedniego nawodnienia zwierzęcia właściwe jest założenie kateteru dożylnego - tzw. venflonu. Pozwala to na podawanie dużych ilości płynów nawadniających -koń potrzebuje ich czasami nawet 10-15l. Obecność stałego dostępu do żyły pozwala też na swobodne i szybkie podawanie leków, zwłaszcza jeśli dojdzie do nagłego pogorszenia objawów i ze względu na niepokój zwierzęcia dostęp do niego będzie utrudniony.

Do standardowych badań w przypadku kolki należy: sondowanie, badanie rektalne oraz osłuchiwanie jamy brzusznej. Dodatkowo można przeprowadzić badanie ultrasonograficzne, ale ze względu na ograniczenia technologiczne obecnie nie ma możliwości zobrazowania w ten sposób całej jamy brzusznej, jakkolwiek w wielu przypadkach jest bardzo cennym uzupełnieniem diagnostyki.

Sondowanie – umieszczenie przez nozdrza tzw. sondy nosowo- żołądkowej pozwala na stwierdzenie obecności płynu i treści, co może świadczyć o braku drożności jelit cienkich. Żołądek wypełniony płynem musi zostać opróżniony, co w wielu przypadkach samo z siebie jest zabiegiem leczniczym przynoszącym ulgę i niekiedy ratującą życie zwierzęcia. Możliwe jest także w ten sposób wprowadzenie wody i oleju parafinowego ułatwiającego przejście zaczopowanej treści i w ten sposób wyleczenie zwierzęcia.

Badanie rektalne - nadal pozostaje niezbędnym elementem diagnostyki kolek, a doświadczony lekarz uzyskuje w ten sposób wszelkie niezbędne informacje do postawienia rozpoznania bezpośredniej przyczyny kłopotów zwierzęcia, a także podjęcia decyzji co do leczenia. Dodatkowo badanie ultrasonograficzne może uzupełnić informacje na temat narządów leżących przy ścianie jamy brzusznej, zbyt daleko by dotrzeć do nich ręką.

Osłuchiwanie - za pomocą stetoskopu brzucha po obu stronach w górnej i dolnej części pozwala na ocenę pracy poszczególnych części jelit,przy czym możemy mieć do czynienia z jej wzmożeniem lub osłabieniem 

Bardzo cenną wskazówką jest reakcja na standardowe leki stosowane do doraźnej interwencji. Istotne jest, aby użyć leków niezbyt silnie działających, ponieważ zbyt silne działanie przeciwbólowe może zamaskować rozwój choroby. Brak objawów u konia po podaniu takich leków nie świadczy o rozwiązaniu problemów, a jedynie o braku subiektywnego poczucia bólu u konia, a proces chorobowy mogący doprowadzić do śmierci z powodu martwicy, pęknięcia jelit bądź zaburzeń sercowo-naczyniowych toczy się nadal odbierając nam możliwość interwencji w postaci szybkiej operacji zwierzęcia.

W przypadku lekkich kolek, rozwiązanych z powodzeniem za pomocą doraźnej interwencji lekarsko-weterynaryjnej, oprócz diety należy odstawić konia od treningu, ale jednocześnie zapewnić mu odpowiednią ilość ruchu poprzez spacery w ręku lub na lonży stępem. Wypuszczenie na pastwisko jest przeciwwskazane, ze względu na postępowanie dietetyczne, a także dlatego, że samodzielnie koń nie zaserwuje sobie odpowiedniej ilości ruchu do pobudzenia prawidłowej czynności przewodu pokarmowego.

 Niekiedy jednak pomimo wdrożenia prawidłowego leczenia bądź charakteru i gwałtowności schorzenia takie postępowanie jest niewystarczające i zachodzi konieczność przeprowadzenia zabiegu operacyjnego